Para çekme planı hesaplayıcısı

Aynı hesaplama temeliyle üç soruyu yanıtlar: Mevcut bir sermaye, belirli bir çekimde ne kadar süre yeter (mod „Süre“)? Sabit bir süre boyunca ne kadar çekilebilir (mod „Çekim“)? Ve istenen bir çekim için ne kadar başlangıç sermayesi gerekir (mod „Başlangıç sermayesi“)? Ek olarak sermayeyi koruyan çekimi, getirileri, sermaye gelişimini ve – isteğe bağlı – kalan sermayeyi, enflasyonu, ek gelirleri ve bir Monte Carlo simülasyonunu gösterir.

Dönem başında (peşin), çekimin her dönemin başında (örn. ayın başında), dönemin getirileri oluşmadan önce yapılması demektir. Dönem sonunda ise dönemin sonunda demektir. Zamanlama, sonucu belirgin biçimde etkilediği için bilinçli olarak seçilebilir ve gizli bir varsayım değildir: Dönem başında yapılan çekimler sermayeyi biraz daha hızlı tüketir, çünkü çekilen tutar cari dönemde artık getiri üretmez.

Hayır. Dönemsel getiri efektif yıllık getiriden türetilir: r_periode = (1 + r_jahr)^(1/dönem) − 1. Bu matematiksel olarak doğrudur ve on iki aylık dönemde yıl boyunca tam olarak girilen yıllık getiriyi verir. Basit „yıllık faiz ÷ 12“ yaklaşımı, getiriyi biraz olduğundan fazla gösterirdi.

Bunlar iki ayrı şeydir. Çekim artışı, fiilen çekilen tutarı her yıl sabit bir yüzdeyle artırır – yani gerçekten çektiğiniz para büyür. Enflasyon ise çekimi değiştirmez; yalnızca sermaye ve son değeri ayrıca bugünkü satın alma gücüyle göstermeye yarar. İkisi birbirinden bağımsız olarak ayarlanabilir.

O zaman hesaplayıcı yapay bir süre uydurmaz. Çekim, sermayeyi koruyan çekimin (kabaca: sermaye çarpı dönemsel getiri) altındaysa, getiriler çekimleri kalıcı olarak karşılar. Bu durumda hesaplayıcı, sermayenin dikkate alınan ufukta tükenmediğini açıkça belirtir – sermayenin korunması böylece dürüst ve açıkça gösterilen bir olasılıktır, garanti değildir.

Sabit bir getiri yerine, olası birçok getiri yolu hesaplanır. İstatistiksel model, beklenen getiri ve volatilite üzerinden yönlendirilen geometrik Brown hareketidir (lognormal dağılımlı getiriler). Sonuç, bir başarı olasılığı, bir tükenme oranı ve olası sermaye gelişimlerinin bir aralığıdır. Simülasyon sabit bir rastgelelik tohumu (seed) kullanır ve böylece yeniden üretilebilir – aynı girdiler aynı sonuçları verir, bağlantı ile paylaşırken de. Simülasyon özellikle sequence-of-returns riskini görünür kılar: çekimin başındaki zayıf yıllar orantısız derecede güçlü etki eder.

Evet, ancak bir emeklilik hesaplaması olarak değil, genel bir nakit akışı olarak. „Ek gelirler“ altında bir tutar, bir aralık, bir başlangıç (ve isteğe bağlı bir bitiş) ile yıllık bir artış girersiniz. Bu gelirler çekim ihtiyacını karşılar; portföyden yalnızca kalan açık çekilir. Fiili yasal emekli maaşınızın ne kadar olacağını bu hesaplayıcı belirlemez.

Hayır. Para çekme planı hesaplayıcısı bilinçli olarak vergi öncesi hesaplar – tüm tutarlar (çekim, gelirler, kalan sermaye) brüt değerlerdir. Sermaye çekimlerinin ciddi biçimde vergilendirilmesi büyük ölçüde duruma bağlıdır (kazançlar üzerindeki stopaj vergisi, kısmi istisna, muafiyet tutarları, emeklilik vergilendirmesi). Burada yarım bir vergi motoru kurmak yerine, hesaplayıcı dürüstçe özel vergi hesaplayıcılarına yönlendirir. „Sermayem ne kadar süre yeter?“ sorusunun kendisi için vergi öncesi bakış açısı şeffaf ve izlenebilirdir.

Varsayılan olarak hayır. Hesaplayıcı varsayılan bir getiriyle (deterministik) veya stokastik bir modelle (Monte Carlo) çalışır. Gerçek, kronolojik getiri dizilerine karşı tarihsel bir geriye dönük test teknik olarak hazırlanmıştır, ancak lisanslı ve doğrulanabilir bir veri serisi gerektirir. Lisansı ve kaynağı netleştirilmiş böyle bir kaynak entegre edilmediği sürece bilinçli olarak piyasa verisi uydurulmaz – geriye dönük test fail-closed kalır.