Kalkulator planu wypłat

Odpowiada na trzy pytania na tej samej podstawie obliczeniowej: jak długo wystarczy dostępny kapitał przy określonej wypłacie (tryb „Czas trwania”)? Ile można wypłacać przez ustalony okres (tryb „Wypłata”)? I ile potrzeba kapitału początkowego dla pożądanej wypłaty (tryb „Kapitał początkowy”)? Dodatkowo pokazuje wypłatę zachowującą kapitał, zyski, przebieg kapitału oraz – opcjonalnie – kapitał pozostały, inflację, dodatkowe dochody i symulację Monte Carlo.

Na początku okresu (z góry) oznacza, że wypłata następuje na początku każdego okresu (np. na początku miesiąca), zanim pojawią się zyski z danego okresu. Na końcu okresu (z dołu) oznacza koniec okresu. Moment jest celowo wybieralny i nie stanowi ukrytego założenia, ponieważ zauważalnie wpływa na wynik: wypłaty na początku okresu zużywają kapitał nieco szybciej, ponieważ wypłacona kwota nie generuje już zysków w bieżącym okresie.

Nie. Stopa zwrotu dla okresu jest wyprowadzana z efektywnej rocznej stopy zwrotu: r_periode = (1 + r_jahr)^(1/okresy) − 1. Jest to matematycznie poprawne i przy dwunastu okresach miesięcznych daje w skali roku dokładnie wprowadzoną roczną stopę zwrotu. Proste przybliżenie „stopa roczna ÷ 12” lekko zawyżałoby oprocentowanie.

To dwie odrębne rzeczy. Wzrost wypłaty co roku zwiększa faktycznie wypłacaną kwotę o ustalony procent – rosną więc pieniądze, które naprawdę pobierasz. Inflacja natomiast nie zmienia wypłaty; służy jedynie do dodatkowego przedstawienia wartości kapitału i wartości końcowej w dzisiejszej sile nabywczej. Oba ustawia się niezależnie od siebie.

Wtedy kalkulator nie zmyśla sztucznego czasu trwania. Jeśli wypłata jest niższa od wypłaty zachowującej kapitał (z grubsza: kapitał razy stopa zwrotu dla okresu), zyski trwale pokrywają wypłaty. W takim przypadku kalkulator wyraźnie pokazuje, że kapitał nie zostaje wyczerpany w rozważanym horyzoncie – zachowanie kapitału jest więc uczciwie wykazaną możliwością, a nie gwarancją.

Zamiast stałej stopy zwrotu przeliczanych jest wiele możliwych ścieżek stóp zwrotu. Modelem statystycznym jest geometryczny ruch Browna (stopy zwrotu o rozkładzie logarytmiczno-normalnym), sterowany przez oczekiwaną stopę zwrotu i zmienność. Wynikiem są prawdopodobieństwo sukcesu, odsetek scenariuszy zakończonych wyczerpaniem kapitału oraz zakres możliwych przebiegów kapitału. Symulacja korzysta ze stałego ziarna losowego i jest dzięki temu odtwarzalna – te same dane wejściowe dają te same wyniki, również przy udostępnianiu linkiem. Uwidacznia przede wszystkim ryzyko sekwencji stóp zwrotu: słabe lata na początku wypłat działają ponadproporcjonalnie silnie.

Tak, ale jako ogólny przepływ pieniężny, a nie obliczenie emerytury. W sekcji „Dodatkowe dochody” podajesz kwotę, interwał, początek (i opcjonalnie koniec) oraz roczny wzrost. Te dochody pokrywają zapotrzebowanie na wypłaty; z portfela pobierana jest tylko pozostała luka. Jak wysoka będzie Twoja faktyczna ustawowa emerytura, ten kalkulator nie ustala.

Nie. Kalkulator planu wypłat celowo liczy przed opodatkowaniem – wszystkie kwoty (wypłata, dochody, kapitał pozostały) to wartości brutto. Rzetelne opodatkowanie wypłat kapitału silnie zależy od indywidualnego przypadku (podatek od zysków, częściowe zwolnienie, kwoty wolne, opodatkowanie emerytury). Zamiast wbudowywać tu połowiczny silnik podatkowy, kalkulator uczciwie odsyła do specjalistycznych kalkulatorów podatkowych. Dla samego pytania „Jak długo wystarczy mój kapitał?” ujęcie przed opodatkowaniem jest przejrzyste i zrozumiałe.

Standardowo nie. Kalkulator pracuje z założoną stopą zwrotu (deterministycznie) lub modelem stochastycznym (Monte Carlo). Historyczny backtest wobec rzeczywistych, chronologicznych sekwencji stóp zwrotu jest technicznie przygotowany, ale wymaga licencjonowanego, weryfikowalnego szeregu danych. Dopóki nie jest podłączone takie źródło z wyjaśnioną licencją i pochodzeniem, celowo nie są zmyślane żadne dane rynkowe – backtest pozostaje fail-closed.